Start > Marguerite Duras > boektitel

Marguerite Duras: Een dam tegen de grote oceaan

  • Beschrijving

Oorspronkelijke titel: Un barrage contre le Pacifique, 1950
Vertaling: Jan Versteeg
Uitgever: Van Gennep, 1991
ISBN13: 978-90-6012-722-3ISBN: 9789060127223


Flaptekst / Beschrijving

Deze roman verscheen oorspronkelijk in 1950, het was Duras' derde. Het boek bracht haar bekendheid en een nominatie voor de Prix Goncourt. Maar krijgen zou ze die prijs pas 34 jaar later, voor De minnaar. Opmerkelijk genoeg hebben beide romans dezelfde periode uit Duras'jeugd in lndochina als onderwerp - ze vullen elkaar aan als de delen van een tweeluik. De moeder in Een dam tegen de Grote Oceaan, een arme blanke onderwijzeres, heeft van haar zuur verdiende spaargeld een stuk grond gepacht. Ze heeft weinig relaties en geeft geen smeergeld: de grond blijkt dan ook waardeloos. Elk jaar wordt het land door de oceaan overspoeld. Ze krijgt de boeren uit de omgeving zover, een dam tegen de oceaan op te werpen, maar bij de eerstvolgende springvloed wordt deze al weggespoeld. De verbittering van de moeder en haar strijd tegen het koloniaal bestuur vormen de centrale lijn uit het verhaal. De woede-aanvallen van haar zoon Joseph, de indolentie van haar dochter Suzanne en de intriges van de zoon van de steenrijke speculant die zijn oog op Suzanne heeft laten vallen, vullen het geheel aan tot een meeslepende, sterk autobiografisch getinte roman. (tekstflap)

Deze vertaling van 'Un barrage contre le Pacifique' (1950) doet ons niet alleen beseffen dat Marguerite Duras al meer dan 40 jaar lang aan het schrijven is, maar ook dat zij 40 jaar geleden de Prix Goncourt (die ze in 1984 voor De Minnaar ontving) reeds ruimschoots verdiende. Wat een geweldig boek vol strijd, hoop, trots, verlangen en van alles wat in haar latere boeken als afzonderlijk thema 'omcirkeld' wordt: liefde, eenzaamheid, ouderdom, betrokkenheid bij de pauper tegen de achtergrond van de strijd tegen het kolonialisme in Indochina. In 'Een dam tegen de Grote Oceaan' (dat ik persoonlijk liever als 'Een dam tegen de 'Stille' Oceaan' vertaald had gezien, wegens de stille wateren en diepe gronden die dit boek bevat) is de 'totale Duras' herkenbaar, als meisje, zuster, dochter, vrouw, vechtend in een vreemd land tegen het vreemde dat nooit vertrouwd zal worden. De vruchteloze dammen die in deze roman worden opgericht tegen het hopeloze geweld van de 'Stille Oceaan' kunnen als symbool blijven gelden van wat stáán blijft, van wat eeuwig blijft voortbestaan. (bron Bruna)